PLANLI YALANLAR

Yapamayacağınız şeyi neden söylüyorsunuz?

Ya da daha beteri: 

Yapmayacağınız şeyi…

Birincisi basit bir yalandır; 

Anlık, savunmasız, 

Korkudan ya da çaresizlikten… 

İkincisi ise planlı, niyetli, hesaplıdır. 

Orada masumiyet yoktur, aldatma vardır. 

Bugün memlekette en bol şey, söz. 

Yalan söylemek bir meslek hatta alışkanlık haline gelmiş kronik bir hastalığa dönüştü.

Herkes konuşuyor ve her konuşan yalan söyleyerek başlıyor söze...

Mikrofonu eline geçiren kurtarıcı, 

Kürsüye çıkan peygamber, 

Kameraya bakan kahraman kesiliyor. 

Ama ışıklar sönünce 

Ne söz kalıyor ne de sahibi…

“Yapacağız” diyorlar.

“Çözeceğiz” diyorlar.

“Kimseyi mağdur etmeyeceğiz” diyorlar.

Sonra ne oluyor?

Yapılmıyor.

Çözülmüyor.

Mağdur sayısı artıyor.

Ama mesele yapılmaması değil; 

Mesele baştan yapılmayacağının bilinmesi…

İşte orası ahlaki çöküşün adresi………

 

Yapamayacağını söylemek 

Zayıflıktır belki ama... 

Yapmayacağı şeyi söylemek ise;

Sahtekârlık... 

Bu, gerçeği gizlemek değil; 

Gerçeği kullanmaktır. 

Bu, yanılmak değil; aldatmaktır. 

Artık yalan utanılacak bir şey değil, 

Bir yönetim tekniği…

Bir iletişim stratejisi...

Bir kariyer basamağı...

Söz veriyorsun, tutmuyorsun; 

Ama hesap da vermiyorsun. 

Çünkü bu ülkede söz değil, algı önemli... 

Gerçek değil, 

İyi pazarlanan yalan kazanıyor.

Üstelik alkış alıyor ve biz buna,

“Siyaset”, 

“Yönetim”, 

“Liderlik” diyoruz. 

Oysa bu düpedüz ikiyüzlülüktür; 

Kravatlı, makamlı, logolu bir ikiyüzlülük...

 

En acı olan ne biliyor musunuz?

Bu yalana alışmamız…

Artık kimse vaatlerin tutulmasını beklemiyor; 

Sadece inandırıcı söylenmesini istiyor. 

Seçmen kandırıldığını biliyor, 

Ama kandıran da bunun farkında... 

Bu bir kandırma değil artık; 

Karşılıklı rol dağılımıdır. 

Biri vaat eder, Diğeri inanmış gibi yapar. 

Herkes kızar ama kimse konuşmaz, 

Herkes puskun ve suskun...

Ve bu karşılıklı suskunluğa “normal” diyoruz.

Oysa normal değil.

Tehlikeli…

• Etiketler
• #Şehmus tunç
• #Planlı yalanlar
• #Pazarcık