UMUT VE HAYALLER 2

Yine Ben;

Doğulu Çocuk…

Güneydoğunun delikanlısı…

Türkiye’min kederli yaşlısı…

Umutsuz Coğrafyamın ihtiyarı…

Kokuşmuş Dünyanın Yük Hamisi…

Gençlerle beraber bu sefer sizlere umutların ve hayallerin üzerinden güneşin batmadığı, sıcakların yüreğin en kuytu köşesini ısıttığı demiyorum erittiği Urfa’dan, D.Bakır’dan, Batman’dan, Mardin’den….

Kısacası ülkemin Güney Doğusundan sesleniyorum.

Hayallerinizin ufkunu geniş, Umutlarınızı da hep sıcak tutun, hiç soğutmayın.

Münasebetsiz küçük olaylar ve büyük yalanlar insanı her daim çileden çıkarır.Biliyorum. Ama kendini asla kedere kaptırma. Çünkü gözyaşının hiç faydası yok; bunu kendi üzerimde çok denedim.

Binlerce sigara yaktım gözyaşıyla…

Önemsiz engeller, harap olmuş göğsümü dağlayan cehennem ateşinin önüne geçemezler.

Çünkü hayallerim artık beni aldatmıyor. Yuvacığında barınan bir kuş misali, umutlarım gidince, aklım başımdan gider benimde.

Öğrenmiştim artık, iyileşmeyecek yaraları iyi gizlemeyi, kimi zaman geceler üzerime amansız geliyor, sabah olmak bilmiyordu…

Umutsuzluklarım… Kabuslarım..

Bu hayatın korkunç yasalarını ve kendini bir kez unutarak… “öl diyordu bana.

Ne zaman bu sesi duysam aklıma umudum ve hayallerim gelir…

Biliyorum çok acı çekiyoruz…

Çünkü karşılıksız gizli bir aşk bizimkisi…

Sessiz ve birbirinden habersiz…

Ben değil de belki de sen, her ölüme yattığımda yüzümü ışık altında gören siz umutlarım…

Bu hayatın tüm nimetlerini elimin tersiyle itip, kalbime umutlarla beslediğim ve hayallerle süslediğim bu aşk dışında hiçbir şey kabul etmediğim için…

Biliyorum herkes beni merak ediyor.. …

Ve melekler durmadan hayallerimle bezenmiş umutlarımın aşkını izleyip gülümsüyor…

Yüreğime bakıp neşeleniyor tüm periler…

Çünkü bu aşk; öncekileri yakıp yıktı…

Yok etti… sonrada mutluluğa vardı…

İşte böyle bir yürek çarpıntısı bu.

Tüm nimetler ve güzellikler ona koşmaya hazır… Amade…

O kalbimin derinliklerine inerken ,dışarıda tüm vaatler, tüm gelecekler, bütün başka yollar boşu boşuna onu bekliyorlarken…

O bu hayatla ilgili tüm bildiklerini ve öğrendiklerini, Aşk sahilindeki gemisinde yakmış….Sevdiği sayesinde kalbinin içindeki kimsesizler cennetinin tüm kilitlerini açmış…

Sevdiklerine ve en önemlisi kendine…

Şimdi o cennette, umudun ve sevginin yüzünü sonsuz bir ışık altında görebiliyorum..

Çünkü hayatta bildiğim her şeyi bana unutaran hayallerimin aşkını keşfettim.

Bu yüzden çektiklerim, beni acının o en güzel derinliğine indirdikten sonra sevinçten göklere uçuruyor.

Umuda, sevgiye, aşka dair sözlerimin nasıl bir anlamla kuşandığını kime anlatabilirim?

Sözlerimin beni kuşatan buğusuna kimin birşeyler karalayabilecek kudreti var? Öyleyse aşkla umuda tutunmanın avuçlarıma sunduğu ateşi her daim muhafaza ederek yanlızca gelecek için ufku itelemeye devam etmeliyim.

Tüm bunları düşünürken, bu hayatta var olmak adına hep ertelediğim, sakladığım, gizlediğim, bir düşüm aklıma geliyor…

Ve… Bu düş beni gittiğim her sokaktan GERİ ÇAĞIRIYOR