PENCEREDEN BAKMAK

PENCEREDEN  BAKMAK
17 Şubat 2021 Çarşamba - 256 kez okunmuş
Facebook 0 Twitter 0

Tütsülenmiş bir zamanın parçasında…
Eski zaman hikâyelerini çoktan bıraktığım…
bir zamanda…
Bir zamanlar gölgesini ardına koyan…
Yok, yok… Gölgesinin ardına düşen Ben;
Gözleri buğulanmış, en yalın hal ile…
Zifiri karanlıklar içerisinde karalara bağlamış asfaltın iç karartıcı görünümü yanında…
Beton yığını mahpushane apartmanda bir hücre olan dairemin…
Plastik kokan penceresinden…
Zehir soluduğum dışarıyı seyrediyorum.

Bir pencereyiz işte nihayetinde.
İçeriden bakılınca her şey,
Dışarıdan bakılınca hiçbir şey…
Herkes gibi penceremden görünen manzarayı ve sokaklarda bir girdaba girmiş gibi savrulan insan kalabalıklarını temaşaya dalmışım.

Bir hayat, dünya ufku geliştiriyorum kendime… Gördüklerim ile sınırladığım bir dünya ve bir hayatı sıkıştırdım dar bir alana…
Bilmezim ki;
Herkesin bir baktığı penceresi var.
Ve herkesin penceresi ve görüntüsü farklı boyutlarda ve noktalarda…
Bir tek benim pencerem yok bu hayatta…
Herkes bir daire de yaşar sonuçta…
Her dairenin bir penceresi ve her pencerenin gördüğü bir manzara ve alan vardır da…
Ama hayat; Benim, Onun, Bizlerin, Onların gördüklerinden ibaret değildir ki…

Bir cesaret edip çıkabilirsek dairemizden…
Ya da uzaklaşabilirsek penceremizden… Göreceğiz koskocaman dünyayı ve nice hayatları…
Bir sınırları aşabilirsek…
Paylaşabilirsek…
Bir ufkumuzu genişletebilirsek…
Görebilirsek eğer…
Ama korkuyoruz.
Çünkü Kendimizi güvende hissetmiyoruz
Cahil olduğumuz için paylaşmakta istemiyoruz dünyayı ve hayatı başkalarıyla…
Biraz bencil, egoistiz de…

İnsan genel olarak pek kendine bakmaz, hep karşısındakine bakar.
Kendine bakmak ancak süslenme için ayna karşısına geçince gerçekleşir.
Ve o zaman da kendini beğenir.
Eller, başkalarını göstermekle, hedef etmekle ne kazanabilir ki ancak öfke ve düşmanlıktan başka…
Ama Eller, kendine yönelip, kendine dokunup, kendini hissetmeye başlarsa işte o zaman dünya bir başka güzel olur.
Ve Herkes kazanırdı.

Şarkıların içinde unutulmuş anılardan…
Çocukların sevinçlerinden dünya kurmayı amaçlayabilseydik eğer…
Nasıl da güzel olurdu yaşamak… Hayat…
Bu hayaller dünyasında…
Sihirli bir iksirden sarhoş olmuş gibi…
Başka boyutlarda…
Kendimizden geçiyor olurduk belki de… Şimdilerde… Ya da Yarınlarda…

Yorumlar kapatıldı.

 
PAZARCIK HAVADİS GAZETESİ
İnce Ofset ve Matbaacılık www.pazarcikhavadis.com
Şehit Nurettin Ademoğlu Mah. pazarcikhavadisgazetesi@hotmail.com
Prof.Dr. Faruk Özer Cad. No:77 pazarcikhavadis@gmail.com
Pazarcık/Kahramanmaraş info@pazarcikhavadis.com
TEL: 0 344 311 48 85
TEL: 0 536 201 05 94 Köşe yazılarında sorumluluk yazı sahibine aittir.