MESNETSİZ OLMAZ

Doğrusu ben, Benim de sizin de Rabbiniz olan Allah’a güvenip dayanıyorum; çünkü hiçbir canlı yoktur ki; ipini O tutuyor olmasın. Rabbimin yolu elbette dosdoğru olanıdır! (Hud:56)

Ey kavmim, Eğer siz Allah’a imân ettiyseniz ve teslimiyet de gösterdiyseniz, artık O’na güvenip dayanın. (Yunus:84)

İçimdeki hüzün, yapmacık tebessümlerle kendini gizlemeye çaba sarf ediyordu ama hepimizde bulunan hüzün, kendini bizden gizlemeye çalışacak kadar şaşkınmış meğer. Bu ruh halim de;

Hâkimiyet kurmadan önyargısız, zihnimi izlemeye, dinlemeye çalışıyorum. Zihnimi değil hayatı ve hayatımı izliyorum aslında. Çünkü zihin dünyanın özetidir…

Sadece izliyorum…

Doğru-yanlış demeden, sansür koymadan, film izler gibi… Sadece zihnimin fıtratımı bulmasını istiyorum, başka bir deyimle zihin ve fıtratın nelere doğru, nelere yanlış dediğini öğrenmek istiyorum.

Dedim ya zihin âlemin özetidir, tüm geçmişin deneyimlerini, yaşantılarını içermektedir. Bu nedenle sadece izleyici olmak lazım gelir. İşte böyle baktığım zaman güzel şeyler gördüğüm an, güzelliğin ne olduğunu anlıyorum.

Zihnimi, ibret alınacak güzel bir hikaye ile süsleyeyim dedim.

Hz Süleyman, Bir karıncaya bir sene boyunca ne kadar yiyeceğini sormuştu.

Karınca: “Bir buğday yerim.” diye cevap verdi. O’da karıncayı denemek için karıncayı bir kutuya koyar ve kutunun içine de bir tane buğday atar. Bir sene sonra kutuyu açıp baktığında karıncanın, buğdayın sadece yarısını yediğini gördü.

Hz Süleyman karıncaya; “ Sen, Sene de bir buğday yemez miydin?” diye sorunca karınca şöyle cevap verir;

Ya Süleyman! O, rızkımı, Hepinizin muhtaç olduğu, Hiçbir şeye ihtiyacı olmayan, Tüm övgü ve hamd’a lâyık, her rızkı bol veren ve cömert olan Yüce Allah verirken öyleydi. Ama rızık senin vasıtanla gelince senin ilerde ne yapacağını bilemedim.

Ya beni unutursan ki sen unutabilirsin. (Çünkü sen İnsansın. İnsan Nisyandan gelir ve manası unutmaktır. Kalp taşıyorsun. Kalp’ te Kulüp kökünden, değişen (ters yüz olan) manasına gelir ki; İnsanın bugünü ile yarınının ne olacağı bilinmez.

Bir de unutkanlığı eklersen karşıdakinin hali ne olur. Ama her şeyi gören, bilen, Uyumayan ve unutmayan Rabbim, Yarattıklarından hiç kimseyi asla unutmaz.

İşte bundan dolayı ben insana karşı tedbirli davrandım.” der. Yani anlayacağınız karınca aslında Allah’ın şu ayetini dillendirdi.

Allah bana yeter! O’ndan başka ilah yoktur. Ben; Yalnız O’na dayanmışımdır. O’dur en yüce hükümranlığın Rabbi…” Tevbe:129

Bende diyorum ki; Hüznün hakim olduğu, zihnin bulandığı(bulandırıldığı) bu dünya da; Sen, sen ol! Karınca misali Tek Dayanağın Allah olsun.

Velhasıl. Ben Sofrayı kurup masaya yemeği getirdim. İster yer, İster yemezsin.